Vanwege tijdgebrek heeft de wijkraad afscheid genomen van bestuurslid Wytze van der Gaast. Voor Wytze een lastig besluit, maar de wijkraadwerkzaamheden waren niet meer met zijn dagelijkse werkzaamheden te combineren. Vijf jaar was hij namens u actief en met resultaat. Vanaf deze plaats namens ons allen bedankt voor je inzet voor de wijk en succes met je werkzaamheden.  Wytze kijkt nog even achterom:

In 2006 verzorgde wijkraadvoorzitter Roel Mulder een praatje tijdens een vergadering van de Bouwfondswoningeigenaren. Hij legde uit wat de wijkraad deed en, vooral, wat de toekomstplannen waren. Paddepoel ging op de schop via wijkvernieuwingsprojecten. Paddepoel was een proefproject geworden voor de nieuwe Wet Maatschappelijke Ondersteuning.

En uiteraard waren er nog wat ‘losse eindjes’, zoals de nieuwbouw op de Trefkoellocatie. Roel Mulder legde uit dat de wijkraad een klankbord wilde zijn voor zowel bewoners als voor de gemeente.

Kort daarop besloot ik bestuurslid te worden van de wijkraad. Het was de tijd dat de wijkraad bezig was ‘zichzelf opnieuw uit te vinden’ met een aantal verse krachten. De wijkraad was ambitieus, omdat het wist dat het pas een goed klankbord kon zijn voor bewoners en gemeente als het goed wist wat er onder bewoners leefde en goed op de hoogte was van gemeenteplannen. De wijkraad besloot om per buurt een bewonersoverleg te organiseren of aan te haken bij bestaand overleg. Op die manier kon de wijkraad uit de eerste hand weten wat er per buurt speelde en die informatie meenemen in het overleg met de gemeente. Idealiter zouden uit iedere buurt twee bewoners deel gaan uitmaken van de wijkraad.

Ik heb dat proces met veel interesse gevolgd. Vanuit de wijkvernieuwingsprojecten in Paddepoel-zuidoost en –zuidwest bestonden al overlegstructuren (bijv. via woningcorporaties) en in Paddepoel-noord ontstond een nieuw bewonersoverleg onder leiding van de wijkraad. Alleen in Paddepoel-west is het lastig gebleken iets van de grond te krijgen, tenzij iets in samenwerking met de Bisschop-Bekkersschool wordt georganiseerd, overdag. Inmiddels is ook dat proces in gang getrokken.

Ik heb gemerkt dat de wijkraad als klankbord een belangrijk orgaan is. Vanuit de gemeente is vooral het contact met Stadsdeelcoördinatie Noord-West uitstekend, maar ook leiders van diverse gemeentelijke projecten in Paddepoel offeren regelmatig een vrije maandagavond op om bij de wijkraadvergadering langs te gaan voor een presentatie. Mijn indruk is dat men het prettig vindt om in een redelijk vroegtijdig stadium de plannen te toetsen bij een aantal personen die weten wat er in de wijk leeft. De klankbordfunctie van wijkraad voor bewoners is vooral duidelijk geworden bij de discussie over de tramplannen en de zorgen over studentenhuisvesting. De wijkraad verzamelde meningen van bewoners en communiceerde die gestructureerd met de gemeente.

Naast klankbordfunctie richting bewoners en gemeente neemt de wijkraad zelf ook initiatief. Zo is door de wijkraad een ‘slapend onderwerp’ als sociale huur op de agenda gezet en heeft wethouder De Vries hierover zelfs met de wijkraad actief overleg. Een ander voorbeeld van een wijkraadinitiatief is het organiseren van een vrijmarkt op 30 april. Begonnen in 2007 als een bescheiden kinderfeest in het Orionpark is het inmiddels een grootst opgezet evenement, samen met wijkraad Selwerd, in het Park Selwerd.

Ook nam de wijkraad, samen met Stadsdeelcoördinatie, het initiatief om met bewoners samen een wijkvisie te schrijven. Aan bewoners werd gevraagd hoe zij hun buurt en wijk zagen in 2020, waar men tevreden over was en waar zaken beter konden. Met een oude SRV-bus gingen wijkraad en bewoners ‘Samen Richting een Visie’. Deze visie vormde mede de basis voor het Wijkperspectief Paddepoel. Hierin staan de contouren van Paddepoel voor 2020 voor wonen, infrastructuur, winkelen, groen, veiligheid, enz. Gemeentebeleid voor Paddepoel zal in de toekomst moeten passen in dit perspectief.

Ik heb aan deze wijkraadactiviteiten met veel plezier meegewerkt gedurende de afgelopen vijf jaar. Vanwege tijdgebrek heb ik echter moeten besluiten te stoppen als bestuurslid van de wijkraad. Weliswaar had ik nog langer vergaderingen van de wijkraad kunnen bijwonen, maar een wijkraadslid moet ook tijd hebben om overdag met bewoners en professioneel betrokkenen in de wijk te kunnen overleggen. Alleen dan kan men een goed beeld krijgen wat er leeft in de wijk. Voor dit laatste heb ik momenteel helaas geen tijd.

Dit onderstreept des te meer de waardering die ik heb gekregen voor de wijkraadleden die wel dagelijks de wijk intrekken om bijvoorbeeld verkeersproblemen te bespreken en zo een netwerkje opbouwen met verkeersdeskundigen om deze problemen op te lossen, of zij die via een wijkkrant en internetsite bewoners bijpraten over het laatste wijknieuws. Deze mensen brengen geheel belangeloos structuur in het contact tussen bewoners en gemeente. Paddepoelsters hebben laten zien dat ze graag in actie komen “wanneer er iets speelt”, zoals rondom de moskee, schoolpleinfeest, tramplannen, enz., maar de wijk heeft ook een groep bewoners nodig die structureel het wel en wee van de wijk in de gaten houdt en over een langere termijn een betrouwbare gesprekspartner is voor diverse betrokkenen in de wijk.

Ik heb zelf gemerkt dat het heel lastig is om zo’n groep bij elkaar te krijgen en te houden. Immers, jonge, getalenteerde mensen hebben vaak drukke banen en daardoor geen tijd om een actief wijkraadslid te zijn. Toch moet het mogelijk zijn uit de vier buurten van Paddepoel blijvend een club van zes tot acht mensen te verzamelen die ieder voor een periode van drie tot vijf jaar iets voor hun wijk willen betekenen. De wijkraad is dan ook niet een saaie vergaderclub, maar een groep waar kunstenaars, verkeerskundigen, welzijnsdeskundigen, of gewoon mensen met hart voor hun wijk een actieve rol kunnen spelen.

Ik wens de bewoners van Paddepoel veel succes met hun wijkraad.

Wytze van der Gaast